Bo do dokonania realnej zmiany potrzebna jest nie tylko ważna idea, ale przede wszystkim praca i determinacja, aby się nie poddawać. Już wkrótce ważny moment dla dzieci, których rodzice przebywają w izolacji penitencjarnej.

19 marca w Ministerstwie Sprawiedliwości odbędzie się uroczyste podpisanie Karty Praw Dzieci Rodziców Pozbawionych Wolności. To dla nas szczególny moment – ogromnie się cieszymy, że dochodzi do tego wydarzenia, ponieważ Małopolskie Stowarzyszenie Probacja było inicjatorem tego międzysektorowego działania i od lat aktywnie uczestniczyło w pracach nad Kartą.

Co ta Karta oznacza? Oznacza wiele. Między innymi, że dzieci, które nie ponoszą odpowiedzialności za winy rodziców będą mogły spotykać się z rodzicami w godnych warunkach. Że można będzie zintensyfikować działania na rzecz pracy nad kompetencjami rodziców, że dzieci zostaną zaopiekowane w ich trudnym, życiowym doświadczeniu, że będziemy mogli zobaczyć skalę problemu, aby móc nad nim odpowiednio pracować. W kolejnych postach napiszemy Wam więcej szczegółów.

Karta nie powstała w teorii. Wyrosła z praktyki – z 12 lat codziennej pracy Probacji na rzecz kompleksowego wsparcia dzieci i rodzin, których bliscy przebywają w izolacji penitencjarnej. Z doświadczeń spotkań z rodzinami, współpracy ze Służbą Więzienną, kuratorami, organizacjami społecznymi i instytucjami publicznymi.

Od początku tej drogi minęło 12 lat.

Setki spotkań, pism i wystąpień.

Konferencje, rozmowy, starania o zmianę systemową.

Środki zdobywane w konkursach i projektach.

I wiele litrów kawy wypitych podczas nocnego pisania wniosków grantowych i projektów.

Ale warto było włożyć każdy wysiłek, aby dojść do momentu, w którym jesteśmy dzisiaj – do dnia, w którym podpisywana jest Karta Praw Dzieci, których rodzice przebywają w izolacji.

Wierzymy, że będzie ona ważnym narzędziem wzmacniającym ochronę praw tych dzieci oraz rozwój systemu wsparcia dla rodzin dotkniętych skutkami izolacji penitencjarnej.

Dziękujemy wszystkim osobom i instytucjom, które przez lata współtworzyły tę drogę .

To dopiero kolejny krok – ale bardzo ważny krok.

To nie koniec pracy, to dopiero początek drogi.